De echte vraag is dan ook niet óf bedrijfscatering blijft bestaan, maar in welke vorm.
De verleiding van horeca en leisure
De vraag die ik stelde, had een oorzaak. Laatst las ik een artikel over de trends en ontwikkelingen in de wereld van eten en drinken in de werk- en leeromgeving. Eén specifieke zin bleef mij bij: ‘Bedrijfscatering schuift op richting horeca en leisure’. Vergelijkbare statements heb ik vaker gelezen. Maar wat zeggen die eigenlijk?
Ja, ook restaurants in de werk- en leeromgeving moeten aantrekkelijker worden. Ze moeten een plek zijn waar je niet alleen kunt eten, maar ook ontmoeten, overleggen en blijft hangen. Zeker in een tijd waarin werkgevers moeite moeten doen om hun medewerkers naar kantoor te krijgen en waarin onderwijsorganisaties hun studenten moeten binden. Hierdoor krijgt de eet- en drinkvoorziening een andere rol. Het wordt onderdeel van de algehele beleving, waar het restaurant een verlengstuk is van de cultuur en samenwerking bevordert.
Niet elke organisatie heeft dezelfde behoefte
Maar laten we oppassen dat we een ontwikkeling niet verheffen tot waarheid. Ik kom ook bij organisaties waar deze beweging juist helemaal niet speelt. Bedrijven die zeggen: ‘Zorg dat de verstrekking van eten en drinken fatsoenlijk is, maar houd het eenvoudig. Goed is goed genoeg’. En dat is naar mijn mening geen gebrek aan visie. Dat ís de visie.
De grootste fout die organisaties maken, is investeren in beleving zonder te weten waarom”
In veel omgevingen ligt de prioriteit van de bedrijfsvoering ergens anders dan eten en drinken. Daar draait het om continuïteit, efficiëntie en veiligheid. De eetvoorziening ondersteunt dat, niet meer en niet minder.
Beide richtingen zijn logisch en beide zijn verdedigbaar. Maar de grootste fout die organisaties maken, is investeren in beleving zonder te weten waarom.
De echte vraag: waarom doe je dit eigenlijk?
We gaan in ons vak soms te snel mee in ontwikkelingen zonder eerst de basisvraag te stellen: waarom bieden we eigenlijk eten en drinken aan? Is het functioneel? Is het bedoeld om mensen samen te brengen? Is het een arbeidsvoorwaarde? Of is het een strategisch middel om gedrag en cultuur te beïnvloeden? Het antwoord op die laatste vraag bepaalt of je wel of niet investeert eten en drinken als beleving.
Tweedeling
Ik zie dus geen eenduidige verschuiving van bedrijfscatering naar horeca en leisure, maar juist een tweedeling. Aan de ene kant organisaties die bewust kiezen voor kwaliteit, beleving en verblijf. Aan de andere kant organisaties die kiezen voor eenvoud, efficiëntie en beheersbaarheid. En dat verschil wordt eerder groter dan kleiner.
De toekomst van bedrijfscatering zit niet in het volgen van trends, maar in het maken van strategische keuzes”
Tot slot
Ja, bedrijfscatering bestaat over tien jaar nog. Daar twijfel ik niet aan. Maar het idee dat alles automatisch opschuift richting horeca en leisure? Dat is te kort door de bocht. De toekomst van bedrijfscatering zit niet in het volgen van trends, maar in het maken van bewuste, strategische keuzes.
